Zawsze myślałem o pracy modela prężącego się po światowych wybiegach u najwybitniejszych projektantów. Lecz gdy pojawiła się oferta pracy w charakterze fotomodelka w sesji reklamowej firmy wypuszczającej na nasz sektor nowy jogurt, decyzję podjąłem bardzo szybko – wchodzę w to. Sesja miała się odbyć w pomieszczeniu fotograficznym w budynku niedaleko mojej dzielnicy. Zadbane, chłodne, kompletnie przystosowane do rozpoczęcia zdjęć. W środku czekała na mnie trójka ludzi – najważniejszy fotograf, kobieta zajmująca się makijażem i ubiorem oraz specjalista od scenografii oraz doboru odpowiedniego oświetlenia – jak się potem dowiedziałem będący w największym stopniu odpowiedzialny za sukces zdjęć. Zlecający zdjęcia
2 zapragnął modela (w tym przypadku mnie) do reklam będących na licach – billboardów, posterów oraz tych będących w mediach drukowanych. Ich przedmiotem miał być jogurt bez dodatku konserwantów ani cukru dlatego w elementami sceny były niebo słońce, trawa łączone z przyrodą. Patrzyłem w obiektyw aparatu przez większość czasu z uśmiechnięty od ucha do ucha mając w dłoni łyżkę z jogurtem, który jak na mój gust nie był inny niż wszystkie pozostałe. Musiałem popisywać się również sporymi umiejętnościami aktorskimi – musiałem czynić wszystko żeby dowieść, iż produkt, który jadłem jest najlepszym jogurtem dostępnym w Polsce. Nic takiego, a zajęcie bardzo dobrze płatne. Robienie zdjęć trwało około kilka godzin, w ciągu których spożyłem od 4 do 6 jogurtów (miałem szczęście, iż nie był to smalec). Fotografie w których brałem udział były tylko początkiem całego procesu. Musiały one zostać poddane obróbce, zatwierdzone, wybrane, by następnie PR-owcy mogli wymyślić chwytliwy slogan reklamowy i zaplanować kampanię w czasie. Billboardy ze mną ukazały się w mieście po kilkudziesięciu dniach, podobnie jak jogurt. Wyników jego sprzedaży nie znam ale wiem, że zdjęcia reklamowe to łatwizna.